Mensen worden vaak door muziek, door schilderijen, door beelden ‘geraakt’ omdat ze merken dat die werken ook hen aangaan. Ze maken een realiteit zichtbaar die ook voor hen bestaat. Natuurlijk wil een kunstenaar vooral dat een compositie, een schilderij, een beeld herkend wordt als ‘zijn’ werk, persoonlijk en hoogsteigen. Maar tegelijkertijd wil hij graag dat het werk ook los van zijn persoon bestaansrecht heeft. En net daardoor raakpunten krijgt met de wereld van de toeschouwer. Zijn werk nodigt uit om een gesprek te voeren over de wereld, over woede, verdriet of over onbegrip. Maar ook over humor, troost en zingeving.

In het zomernummer van het Belgische literaire tijdschrift DE VOS verscheen onder de titel “De prikkeling tot communicatie” een artikel over mijn werk. Met dank aan hoofredacteur Guido Devos.

www.guidodevos.be/schrijfvos